De zondagmiddag is doorgaans een rustige ‘etappe’ voor de zesdaagserenners.
Er is minder druk, omdat het om een middagprogramma gaat, wat natuurlijk eigenlijk onzin is. Maar goed, het werkt wel zo en is in de jaren zo gegroeid. Redelijk op het gemak kwam ik dan ook in het Omnisport aan, met een flinke ijspegel aan de neus, want wat was het koud! De weersomstandigheden speelden sowieso een enorme rol dit weekend, want mensen die niet wisten waar ze voor kwamen, bleven thuis. Jammer voor hen, want van de rustige middag kwam dus niets terecht.

Het was direct vuurwerk op de piste. Alle koppels vlogen er vanaf de start in en iedereen leek zijn kans te willen pakken op de ‘sneeuwdag’. Gelukkig waren Robert, Pim en ik ook direct bij de pinken en deden we goed mee in alle onderdelen. Ik won zelf de dernykoers met mijn broer, wat toch wel een speciale gewaarwording blijft, en we wonnen de afsluitende ploegkoers. Hoewel we alleen op punten een voorsprong hebben op de concurrentie, heb ik iedere dag meer vertrouwen in de overwinning. De zesdaagse belooft dan ook in de laatste twee dagen een waar spektakelstuk te worden. Hopelijk klaart het weer een beetje op en blijven langdurige sneeuwbuien nog even achterwege. Want wie er gisteren niet bij was, miste topsport van de bovenste plank!
Groetjes,
Léon