Hoewel ik toch in mijn wielercarrière het nodige heb meegemaakt, was het gisteren een bijzondere dag voor me. Alles liep namelijk gesmeerd. En dan heb ik het niet alleen over de koers, maar ook persoonlijk. Ik zit lekker in mijn vel hier in Apeldoorn en ineens besefte ik dat het leven als zesdaagserenner veel leuker is dan ik aanvankelijk dacht. De sfeer is geweldig en de mensen zijn allemaal heel aardig en behulpzaam. Daarnaast ontmoet ik ontzettend veel bekenden. Veel van hen heb ik, sinds mijn verhuizing naar België, al jaren niet meer gezien. Maar goed, de koers, want daar draait het toch om deze dagen.
We zijn nu precies op de helft van de zesdaagse en we hebben de leiding in handen. Dus nog maar drie nachtjes en een droom kan werkelijkheid worden. Het zou geweldig zijn als we dit kunnen volhouden, maar er zijn nog genoeg kapers op de kust. Om met wat persoonlijks af te sluiten: mijn vrouw is nog niet wezen kijken omdat zij onze bijouteriewinkel runt. Juist deze periode is voor haar de drukste van het hele jaar, dus moet ze nog kijken of ze een gaatje kan vinden. Hopelijk lukt het en komt ze de nog een avond. Doe maar de laatste dan lieverd, Ik ben dan mooie dingen van plan. Het is maar dat je het weet!
Groetjes,
Léon